populair wetenschappelijk magazine

Kiezelstenen stuiven omhoog als de landrover voortsnelt over de hobbelige woestijnbodem. Het is warm in december. De zon staat hoog aan de hemel en laat zijn licht stralen over het gebergte rond de Zoutzee. Toch voelt de warmte niet benauwend. „Oké, we zijn er”, zegt gids Arthur du Mosch als de landrover vaart mindert. In de schaduw van het mergelgebergte begint hij zijn verhaal.

„Kijk, hier is vorige week een stuk rots naar beneden gekomen door een aardbeving.” Arthur wijst naar een zwarte plek op de grond, pakt een steen uit het gruis en houdt het tegen de neus. „Het ruikt naar teer. Weet je wat het is?” De omstanders blijven stil. „Asfalt. Dat vind je hier overal. Een van de namen van de Dode Zee is daarom ook wel Asfaltzee. In het ondiepe deel van de zuidelijke punt van de Dode Zee komen vandaag de dag nog steeds stukken asfalt boven drijven.”
De Bijbel meldt dat er lijmputten in de nabijheid van de Dode Zee lagen. In de NBG-vertaling worden ze omschreven als ‘asfaltputten’. Maar wat zijn dat precies voor putten?

Het komt een aantal keer in Genesis voor dat er gesproken wordt over ‘lijm’ of ‘lijmputten’. Kort na de zondvloed bouwden Nimrod en de zijnen een hoge toren van klei of leem (lijm), een combinatie van asfalt, kalk en gips, die overvloedig in deze landen voorkwam. De leem werd gewonnen uit putten; daar borrelde het op, net als de stukken asfalt die nog steeds uit de Dode Zee opkomen. Datgene wat we nu zien, kan dus heel direct worden teruggebracht naar de geschiedenis in Genesis.

Hoe boeiend het is om door een Bijbelse bril naar de geschiedenis en de huidige Dode Zee te kijken? Lees dan het eerste nummer van Weet Magazine.

| More

Weet Magazine | Utrecht | info@weet-magazine.nl