Weet Magazine

In weet magazine: Waar zijn de Edomieten gebleven?

op

De tweelingbroers Jakob en Ezau – kennelijk niet eeneiig – zijn in alles elkaars tegenovergestelde. Grotere verschillen tussen twee broers zijn nauwelijks denkbaar. Ezau verachtte zijn eerstgeboorterecht. En als Jakob vervolgens de zegen krijgt, neemt Ezau zich voor zijn broer te doden. Ezaus haat tegen Jakob is persoonlijk, maar het conflict tussen hen zet zich tot op de dag van vandaag voort via hun nakomelingen. Volgens rabbijnse opvattingen wordt de wereldgeschiedenis nog steeds beïnvloed door de tegenstelling tussen Jakob (Israël) en Ezau (Edom).

Wie was Ezau?

Om te weten wie de Edomieten zijn, moet je beginnen met hun stamvader: Ezau. Zijn familiegeschiedenis lees je vooral in Genesis 36. Genesis 36:1-9 beschrijft Ezau als persoon. Er staat dat hij naar het bergland Seïr trekt. Dat wordt later het land van Edom. In Genesis 36:10 tot 37:1 gaat het over Ezau als familiehoofd. Beide gedeeltes zijn nagenoeg geheel gewijd aan de nakomelingen; andere belevenissen worden eigenlijk niet vermeld. Ezau heeft onder meer nakomelingen bij Kanaänitische vrouwen (zie kader rechts).

Land van Edom

Het Seïrgebergte ligt ten zuidoosten van Israël. Dit bergland bestaat vooral uit rotsen van roodachtig zandsteen. Bekend zijn de kopermijnen van Timna, waaruit Salomo het koper voor de tempel won. Het is een ruig gebied met bergtoppen tot ruim duizend meter boven zeeniveau, afgewisseld door vruchtbare valleien.

Het land van Edom is ongeveer 65 kilometer bij 160 kilometer groot. Rond 2000 v.Chr. bewoonden de Horieten dit bergland. Vanaf 1920 tot 1000 v.Chr. werd het doorlopend door Edomieten bewoond, totdat koning David het gebied veroverde.

Roversvolk

De Edomieten waren een dapper en ondernemend volk. De bewoners van Seïr waren bedreven in de sterrenkunde, de schrijfkunst en natuur- en werktuigbouwkunde. Het waren bekwame zeelieden. Maar de Edomieten worden ook gekarakteriseerd als zeer onrustig en twistziek. Ze waren altijd uit op revolutie en oproer. Flavius Josephus omschrijft hen als een ruw, woest volk dat grotendeels van roof en moord leefde. Het land Edom was één groot roversnest. Ook in de Talmoedische literatuur staat Edom bekend als een oorlogszuchtig volk. Men zei dat geen oorlog gewonnen kan worden zonder de aanwezigheid van Edom.

Verdwenen?

De Edomieten zelf zijn niet verdwenen. Er zijn aanwijzingen dat verschillende stammen weggetrokken zijn uit het bergland Seïr. Dat gebeurde al ruim voor de verwoesting van Jeruzalem (70 n.Chr.). Ook daarna bleven de Edomieten zich verspreiden. Velen emigreerden naar het noorden, naar Klein-Azië en de regio rond de Zwarte Zee. Net als de tien verloren stammen van Israël, leven ook de stammen van Edom nog steeds onder de andere volken.

Ondanks het woeste en onvruchtbare Seïrgebergte waren er bloeiende steden in Edom ontstaan. Waaronder vijf steden.

Wil je weten welke vijf steden? Je leest het in het aprilnummer van Weet Magazine dat verschijnt op 5 april.