Algemeen

Wetenschappelijk geteste kwaliteitskoffie

Door

op

Om te bepalen of een bepaalde koffiesoort een kwaliteitskeurmerk krijgt, moeten experts ‘m beoordelen. Dat kost veel tijd en hangt af van de smaakbeleving van de proever. Nu is er een nieuwe manier om de koffiekwaliteit te bepalen: met wetenschappelijke technieken.

Alleen de beste koffie krijgt het label specialty coffee. Daarvoor moet een testpanel uitkomen op een gemiddelde score van 75% of meer. De allerbeste koffie (Q1) moet een score krijgen van minstens 85%, en de op één na beste (Q2) ligt tussen de 80 en de 85%.

„De huidige procedure om te bepalen of een koffie al dan niet als specialty coffee kan gelden, kost veel tijd en is subjectief”, zegt Pascal Boeckx van de universiteit van Gent. „Daarom hebben we een spectrometrische methode ontwikkeld die bepaalt of een bepaalde koffie al dan niet binnen het exclusieve kwaliteitsniveau valt.”
Dat werkt als volgt: ongebrande, groene koffiebonen worden vermalen en bekeken met een analyseapparaat, een IR-spectrometer. Hiermee worden de vermalen bonen beschenen met infrarood licht. Dit levert een zogenaamd spectrum op; bepaalde frequenties infrarood licht worden door bepaalde moleculen opgenomen (geabsorbeerd). Elke chemische stof heeft zo zijn eigen, kenmerkende infraroodspectrum. Op die manier kun je de samenstelling van de koffieboon bestuderen, en die kun je vergelijken met de samenstelling van specialty coffee. Zo kun je snel en efficiënt voorspellen welk kwaliteitslabel de koffie krijgt.

De kwaliteit van de koffie bepaalt de prijs. Maar meestal levert het de koffieboer zelf niets extra’s op als hij kwalitatief goede bonen aanvoert. Broeckx verwacht dat zijn spectrometrische methode hier verandering in gaat brengen: „Koffieboeren zouden dan zeer snel hun groene koffiebonen kunnen laten analyseren op kwaliteit en ze meteen kunnen doorverkopen voor de correcte prijs. Ze zijn dan immers al op de hoogte van de kwaliteit van hun bonen.”
De methode is nu getest voor de Ethiopische regio Jimma. Toekomstig onderzoek moet uitwijzen of deze aanpak ook werkt in andere landen en regio’s.